Корице уџбеника

1.10. Упутство за анализу материјала обрађеног на терену

Лекција 1.10 садржи следеће групе задатака:

Најважније из лекције

План-резиме

  1. Први део - Анализа спољашње грађе животиња

    1. Подела тела на делове:
      • Два дела (нпр. пуж, стонога, паук, крпељ).
      • Три дела (нпр. мрав, оса, комарац, лептир).
      • Више истих делова (нпр. кишна глиста).
      • Глава, труп и реп (нпр. гуштер, врабац, сврака, мачка, миш, пас).
    2. Површина тела:
      • Љуштура (пуж), оклоп (инсекти), коштани оклоп (шумска корњача).
      • Длака (пас, мачка, веверица), перје (врабац, голуб).
      • Без чврстог омотача (кишна глиста, ливадска жаба).
    3. Органи за кретање:
      • Без видљивих органа (кишна глиста).
      • Мишићно стопало (пуж).
      • Крила (птице, инсекти, слепи миш).
      • Екстремитети (делови тела за кретање):
        • Два пара (пас, мачка).
        • Три пара (инсекти).
        • Четири пара (паук, крпељ).
        • Више пари (стонога, гујин чешаљ).
    4. Чулни органи на глави:
      • Антене/пипци (пчела, мрав, лептир, стонога, пуж).
      • Ушне шкољке (пас, мачка, миш).
      • Очи (нпр. на дужим пипцима код пужа).
    5. Остале карактеристике:
      • Обојеност, величина, облик тела и специфично понашање.
  2. Други део - Поређење грађе човека и животиње

    1. Методе приказа: Табела или Венов дијаграм.
    2. Циљ: Уочавање и систематизовање међусобних сличности и разлика.
  3. Трећи део - Анализа спољашње грађе биљака

    1. Животна форма: Зељаста или дрвенаста биљка.
    2. Биљни органи:
      • Вегетативни органи: корен, стабло, лист.
      • Репродуктивни органи: цвет, плод, семе.
    3. Особине стабла и крошње:
      • Гранато или негранато.
      • Тип стабла: дрво (храст, липа), жбун (леска, зова), пузавица (бршљан), негранато (маслачак).
      • Изглед коре: глатка или храпава.
      • Скицирање крошње (код дрвенастих биљака).
    4. Особине листова:
      • Присуство лисне дршке (са једном дршком или без).
      • Облик ивице листа: глатка, тестераста, назубљена, дубоко усечена.
      • Облик лиске: у облику копља, срца, лепезе, иглице.
  4. Четврти део - Дихотомни кључ за одређивање врста

    1. Дефиниција и сврха: Алат за идентификацију и разврставање непознатих биљних и животињских врста.
    2. Принцип израде: Постепено раздвајање врста на основу уочених карактеристика њихове спољашње грађе помоћу низа двојних избора (дихотомија).
Екстремитети су делови тела који служе за кретање животиња.
Карактеристика Облици и примери
Подела тела
  • Два дела: пуж, паук, крпељ, стонога
  • Три дела: инсекти (мрав, оса, комарац, лептир)
  • Више истих делова: кишна глиста
  • Глава, труп и реп: кичмењаци (гуштер, птице, сисари)
Покривач тела
  • Љуштура: пуж
  • Хитински оклоп: инсекти
  • Коштани оклоп: шумска корњача
  • Длака: сисари (пас, мачка, миш, веверица, зец)
  • Перје: птице (врабац, голуб, врана, фазан)
  • Без чврстог омотача: кишна глиста, ливадска жаба
Органи за кретање
  • Без видљивих органа: кишна глиста
  • Мишићно стопало: пуж
  • Крила: птице, летећи инсекти, слепи миш
  • Екстремитети (ноге):
    • два пара (4 ноге) – сисари, водоземци, гмизавци
    • три пара (6 ногу) – инсекти
    • четири пара (8 ногу) – пауци, крпељи
    • више пари – стоноге, гујин чешаљ
Чулни органи на глави
  • Антене (један пар): пчела, мрав, лептир, стонога
  • Пипци (два пара): пуж (на дужим пипцима се налазе очи)
  • Ушне шкољке: сисари (пас, мачка, миш)
Додатне особине Обојеност тела, величина, облик тела и карактеристично понашање.
Поређење спољашње грађе човека и истраживане животиње омогућава уочавање заједничких еволутивних карактеристика и прилагођености одређеном начину живота.
Поређење се врши помоћу табеле или Веновог дијаграма, издвајањем:
  • Сличности: постојање главе и трупа, два пара екстремитета, чулни органи на глави (очи, уши), тело покривено длаком (код сисара).
  • Разлика: усправан положај тела и двоножно кретање код човека, облик екстремитета (руке прилагођене хватању), одсуство репа код човека, одсуство крзна, оклопа или љуштуре.
Вегетативни органи (корен, стабло, лист) служе за одржавање живота јединке, исхрану и раст.
Репродуктивни органи (цвет, плод, семе) омогућавају размножавање и опстанак врсте.
Део биљке Карактеристике и подела
Животна форма Зељаста (мекано, сочно стабло) или дрвенаста (чврсто, одрвенело стабло са крошњом).
Тип стабла
  • Дрво: једно главно одрвенело стабло (нпр. храст, липа)
  • Жбун: грана се од саме земље (нпр. леска, зова)
  • Негранато стабло: стабло без бочних грана (нпр. маслачак)
  • Пузавица: повија се или причвршћује уз подлогу (нпр. бршљан)
Кора стабла Може бити глатка или храпава.
Ивица лиске Глатка (цела), тестераста, назубљена или дубоко усечена.
Облик лиске У облику копља, срца, лепезе или иглице. Листови могу бити са лисном дршком или седећи (без дршке).
Дихотомни кључ је помоћно научно средство за препознавање и разврставање (детерминацију) организама на основу њихових уочљивих морфолошких особина.
Сваки корак у кључу нуди две међусобно искључиве тврдње (дихотомија = подела на два дела) о некој особини спољашње грађе:
  1. Посматра се одређена одлика (нпр. присуство ногу, тип стабла, облик листа).
  2. Бира се тврдња која одговара посматраном организму.
  3. Избор води на следећи корак све док се не утврди тачна врста или група.
Морфолошка анализа животиња: Обухвата утврђивање делова тела (два, три или глава-труп-реп), телесног покривача (длака, перје, оклоп, љуштура), органа за кретање (мишићно стопало, крила, број пари екстремитета) и чулних органа на глави (антене, пипци, уши).
Морфолошка анализа биљака: Разликују се зељасте и дрвенасте форме (дрво, жбун, пузавица). Посматрају се вегетативни органи (корен, стабло, листови са различитим облицима лиске и ивице) и репродуктивни органи (цветови, плодови, семена).
Дихотомни кључ: Систематски метод за идентификацију непознатих биљака и животиња постепеним бирањем једне од две понуђене карактеристике спољашње грађе.

Савладај
домаћи
уз хиљаде решења, лекција и тестова: