Најважније из лекције
План-резиме
-
Први део - Анализа спољашње грађе животиња
- Подела тела на делове:
- Два дела (нпр. пуж, стонога, паук, крпељ).
- Три дела (нпр. мрав, оса, комарац, лептир).
- Више истих делова (нпр. кишна глиста).
- Глава, труп и реп (нпр. гуштер, врабац, сврака, мачка, миш, пас).
- Површина тела:
- Љуштура (пуж), оклоп (инсекти), коштани оклоп (шумска корњача).
- Длака (пас, мачка, веверица), перје (врабац, голуб).
- Без чврстог омотача (кишна глиста, ливадска жаба).
- Органи за кретање:
- Без видљивих органа (кишна глиста).
- Мишићно стопало (пуж).
- Крила (птице, инсекти, слепи миш).
- Екстремитети (делови тела за кретање):
- Два пара (пас, мачка).
- Три пара (инсекти).
- Четири пара (паук, крпељ).
- Више пари (стонога, гујин чешаљ).
- Чулни органи на глави:
- Антене/пипци (пчела, мрав, лептир, стонога, пуж).
- Ушне шкољке (пас, мачка, миш).
- Очи (нпр. на дужим пипцима код пужа).
- Остале карактеристике:
- Обојеност, величина, облик тела и специфично понашање.
- Подела тела на делове:
-
Други део - Поређење грађе човека и животиње
- Методе приказа: Табела или Венов дијаграм.
- Циљ: Уочавање и систематизовање међусобних сличности и разлика.
-
Трећи део - Анализа спољашње грађе биљака
- Животна форма: Зељаста или дрвенаста биљка.
- Биљни органи:
- Вегетативни органи: корен, стабло, лист.
- Репродуктивни органи: цвет, плод, семе.
- Особине стабла и крошње:
- Гранато или негранато.
- Тип стабла: дрво (храст, липа), жбун (леска, зова), пузавица (бршљан), негранато (маслачак).
- Изглед коре: глатка или храпава.
- Скицирање крошње (код дрвенастих биљака).
- Особине листова:
- Присуство лисне дршке (са једном дршком или без).
- Облик ивице листа: глатка, тестераста, назубљена, дубоко усечена.
- Облик лиске: у облику копља, срца, лепезе, иглице.
-
Четврти део - Дихотомни кључ за одређивање врста
- Дефиниција и сврха: Алат за идентификацију и разврставање непознатих биљних и животињских врста.
- Принцип израде: Постепено раздвајање врста на основу уочених карактеристика њихове спољашње грађе помоћу низа двојних избора (дихотомија).
Екстремитети су делови тела који служе за кретање животиња.
| Карактеристика | Облици и примери |
|---|---|
| Подела тела |
|
| Покривач тела |
|
| Органи за кретање |
|
| Чулни органи на глави |
|
| Додатне особине | Обојеност тела, величина, облик тела и карактеристично понашање. |
Поређење спољашње грађе човека и истраживане животиње омогућава уочавање заједничких еволутивних карактеристика и прилагођености одређеном начину живота.
Поређење се врши помоћу табеле или Веновог дијаграма, издвајањем:
- Сличности: постојање главе и трупа, два пара екстремитета, чулни органи на глави (очи, уши), тело покривено длаком (код сисара).
- Разлика: усправан положај тела и двоножно кретање код човека, облик екстремитета (руке прилагођене хватању), одсуство репа код човека, одсуство крзна, оклопа или љуштуре.
Вегетативни органи (корен, стабло, лист) служе за одржавање живота јединке, исхрану и раст.
Репродуктивни органи (цвет, плод, семе) омогућавају размножавање и опстанак врсте.
| Део биљке | Карактеристике и подела |
|---|---|
| Животна форма | Зељаста (мекано, сочно стабло) или дрвенаста (чврсто, одрвенело стабло са крошњом). |
| Тип стабла |
|
| Кора стабла | Може бити глатка или храпава. |
| Ивица лиске | Глатка (цела), тестераста, назубљена или дубоко усечена. |
| Облик лиске | У облику копља, срца, лепезе или иглице. Листови могу бити са лисном дршком или седећи (без дршке). |
Дихотомни кључ је помоћно научно средство за препознавање и разврставање (детерминацију) организама на основу њихових уочљивих морфолошких особина.
Сваки корак у кључу нуди две међусобно искључиве тврдње (дихотомија = подела на два дела) о некој особини спољашње грађе:
- Посматра се одређена одлика (нпр. присуство ногу, тип стабла, облик листа).
- Бира се тврдња која одговара посматраном организму.
- Избор води на следећи корак све док се не утврди тачна врста или група.
Морфолошка анализа животиња: Обухвата утврђивање делова тела (два, три или глава-труп-реп), телесног покривача (длака, перје, оклоп, љуштура), органа за кретање (мишићно стопало, крила, број пари екстремитета) и чулних органа на глави (антене, пипци, уши).
Морфолошка анализа биљака: Разликују се зељасте и дрвенасте форме (дрво, жбун, пузавица). Посматрају се вегетативни органи (корен, стабло, листови са различитим облицима лиске и ивице) и репродуктивни органи (цветови, плодови, семена).
Дихотомни кључ: Систематски метод за идентификацију непознатих биљака и животиња постепеним бирањем једне од две понуђене карактеристике спољашње грађе.
Морфолошка анализа биљака: Разликују се зељасте и дрвенасте форме (дрво, жбун, пузавица). Посматрају се вегетативни органи (корен, стабло, листови са различитим облицима лиске и ивице) и репродуктивни органи (цветови, плодови, семена).
Дихотомни кључ: Систематски метод за идентификацију непознатих биљака и животиња постепеним бирањем једне од две понуђене карактеристике спољашње грађе.